[ardalan]

نام مقاله :
اصول طراحی سالنهای پرورش طیور ، قانون 15 × 30 .

تهیه ، تنظیم و ترجمه :
علیرضا گائینی ، دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد گرمسار .

تاریخ :
شهریور ماه 1386 خورشیدی .

معرفی :
از نظر قوانین محاسبات ، یک مرغ گوشتی بالغ در صورتیکه بحالت عادی ، ایستاده باشد به مقدار فضایی نیازمند خواهد بود . این مقدار فضا از طول به میزان 30 سانتی متر و از عرض به میزان 15 سانتی متر میباشد . بهره گیری از این اندازه ها ، پایه مفیدی را برای طراحی سالنهای پرورش طیور فراهم میکند . این اندازه ها به شما در فراهم ساختن فضایی مناسب به ازای هر پرنده یاری می رساند . فضای مناسب ، طیور پرورشی را قادر می سازد تا فعالیتهای روزانه خود را براحتی انجام داده و در تغذیه یا آشامیدن آب مشکلی نداشته باشند .

فضای دانخوری ( دانخوری های زنجیری ) :
برای محاسبه این فضا ، بهتر است که از قانون 15 × 30 استفاده نمائید . با استفاده از این قانون ، شما قادر خواهید بود که طول مناسب زنجیره سیستم دانخوری را محاسبه نمائید . توجه داشته باشید که 1.5 متر طول ، گنجایش 10 قطعه پرنده را خواهد داشت . این محاسبات به شما اطمینان می دهد که تمامی پرندگان ، فضای مناسبی را برای تغذیه در اختیار خواهند داشت .

فضای دانخوری ( دانخوری های گرد و بیضی ) :
پهن ترین بخش بدن پرنده در هنگام تغذیه ، در حدود 10 سانتی متری از کناره دستگاه دان خوری قرار خواهد گرفت . این موضوع بدان معناست که زنجیره دانخوری بایستی 10 سانتی متر دورتر از لبه و به سمت مرکز دستگاه قرار گیرد . برای مثال در صورتیکه شما از یک سینی برای پخش غذا استفاده می کنید ، حداقل فضای این دانخوری را محاسبه می کنیم :
Cm 50 = (10 × 2 ) + Cm 30
بنابراین ، حداقل فضای غذادهی برای این سینی 30 سانتی متری برابر با 157 = 3.14 × 50 خواهد بود که برای تغذیه ده قطعه پرنده کافی خواهد بود . شما قادر خواهید بود که اینگونه محاسبات را با توجه به شکل ماشین دانخوری و سایر فاکتورها ، انجام داده و به نتیجه مناسبی برسید .

فاصله میان خطوط دستگاههای دانخوری :
قرار گرفتن دو خط دانخوری با فاصله 60 سانتی متری از یکدیگر ، سبب قرارگیری پرندگان بصورت انتها به انتها میشود . در چنین حالتی ، هیچ فضایی برای حرکت سایر پرندگان در بین خطوط دانخوریها وجود نخواهد داشت . با فاصله 75 سانتی متری ، یک پرنده به تنهایی امکان حرکت را خواهد داشت ولی قادر نخواهد بود که براحتی بازگشته و تغییر مسیر دهد . با فاصله 90 سانتی متری ، تمامی پرندگان قادر خواهند بود تا بسرعت جایی را برای تغذیه خود بدون اتلاف انرژی زیادی و وارد آمدن استرس بیابند .

فاصله میان سینی های دانخوری یک خط :
با یکدیگر به بررسی مثالی می پردازیم . برای سینی با قطر 30 سانتی متر ، حداقل فاصله میان سینی ها را اینگونه محاسبه می کنیم :
( برای عبور پرندگان از کنار یکدیگر ) Cm 90 – عرض پرنده 15 × 2 + طول پرنده ( 30 ) × 2
فضایی که برای عبور پرندگان از کنار یکدیگر در نظر گرفته شده است را میتوان محدود نمود . در صورتیکه شما محدودیت فضا دارید ، یک فضای 75 سانتی متری در حالتی که پرندگان در حال تغذیه میباشند ، کافی خواهد بود .
به این نکته توجه داشته باشید ، در صورتیکه اقدام به بزرگتر نمودن دستگاههای دانخوری نمودید ، به فضاهای استاندارد و مناسب نیز توجه داشته باشید و فضای پرورش خود را نیز افزایش دهید .

خطوط آبخوری :
فاصله های آبخوری ها نیز همانند دانخوریها میباشد . فاصله لبه آبخوریها از یکدیگر بایستی 90 سانتی متر باشند تا پرندگان قادر باشند بدون ممانعت ، در سالن پرورش حرکت نمایند . هرگونه اشتباه و اهمالی در فراهم نمودن این فضا ممکن است سبب افزایش تخم مرغهای روی بستر شود .

خطوط موجود بر روی نوارها :
در صورتی که دانخوریها بر روی نوار قرار گرفته اند ، فاصله میان این خطوط ، همانگونه که در مباخث قبلی به آن اشاره شد ، بایستی 90 سانتی متر باشند . آخرین خط نیز بایستی حداقل 60 سانتی متر از انتهای سالن فاصله داشته باشد . در این فاصله ، پرندگان میتوانند از دانخوریها تغذیه نمایند ( Cm 30 ) و دو پرنده نیز بدون استرس و تلف نمودن انرژی اضافی ، به راحتی از کنار یکدیگر عبور کنند ( 15 × 2 ) .
فاصله میان لبه آبخوریها و دیواره های سالن نیز بایستی حداقل 60 سانتی متر باشد تا پرندگان بدون ایجاد مزاخمت ، از کنار یکدیگر عبور نمایند .

خطوط نزدیک به دیوارها :
بایستی حداقل 60 سانتی متر فضا میان آخرین خط و دیواره سالن در نظر گرفته شود تا پرندگان براحتی تغذیه نموده و از کنار یکدیگر عبور کنند . این نکته مهم را بخاطر داشته باشید که این فضا را خیلی افزایش ندهید ، زیرا سبب پدید آمدن نواحی خلوتی میشود که در آن نواحی پرندگان در حال تغذیه و عبور نمی باشند . وجود چنین نواحی سبب افزایش تخم مرغهای روی بستر میشوند .

اندازه سالن و محل آن :
در جهت راحتی چرخش ، راه رفتن و نشستن پرندگان بایستی آشیانه ها حداقل 30 سانتی متر عرض داشته باشند تا پرندگان قادر باشند که آشیانه را برای انتخاب بررسی نمایند . همچنین بایستی فضایی در جلوی آشیانه وجود داشته باشد تا دو پرنده براحتی در آن فضا حرکت نمایند .
زمانیکه آشیانه ها چنین فضایی را ندارند ، نبایستی محل نشستن پرندگان راه سایر پرندگان را مسدود نماید . بطور ایده آل ، دو محل نشستن را برای هر آشیانه با فضای 15 سانتی متر و فاصله 10 سانتی متری از محل تردد پرندگان فراهم نمائید .
در آشیانه هایی که تنها یک محل نشستن دارند ، پرندگان بایستی برای تردد در آشیانه ها بر روی زمین پرده و دوباره به بالای آشیانه ها بازگردند . این مورد زمانیکه آشیانه ها دو طبقه باشند ، مانع از انتخاب مناسب و راحت پرندگان شده و در نهایت سبب افزایش تخم مرغهای روی بستر می شود .

منبع :
The Poultry Site