[nima]

محققان ژاپني، آمريكايي و اروپايي با مطالعه ژنوم گونه‌هاي يك خزه نشان دادند چگونه گياهان بمنظور گسترش زيستگاه‌شان از دريا به خشكي در ‪۵۰۰‬ ميليون سال پيش، ژنهاي خود را تغيير داده‌اند.

به نقل از خبرگزاري كيوتو، بر اساس يافته‌هاي محققان شش كشور ساختار اين خزه كه ‪Physcomitrella patens‬نام دارد، مشابه ساختار گياهان در زماني است كه آنها در فرآيند تكامل از آب به خشكي آمدند.

در اين مقاله كه عنوان آن "ژنوم ‪،Physcomitrella‬راز تكامل گياهان در تغيير زيست‌گاه به خشكي را فاش مي‌كند" است، نسخه مقدماتي توالي ژنوم اين جلبك يا خزه دريايي آورده شده و ويژگي‌هاي آن با ويژگي‌هاي گياهان گلدار و خزه دريايي تك سلولي مقايسه شده است.

اين خزه دريايي تقريبا پنج ميلي‌متري كه فقط از ساقه و برگ تشكيل شده، حدود ‪۵۰۰‬ميليون جفت ‪DNA‬و حدود ‪۳۶‬هزار ژن دارد.

اين ژنها شامل ژنهاي ساعت بيولوژيك خزه و توانايي حس كردن نور و رشد به سوي آن و همچنين ژنهاي تقويت ساقه و برگها، تحمل بي‌آبي، ترميم سريع دي‌ان‌آي آسيب ديده توسط پرتوهاي فرابنفش و راديو اكتيو و سازگاري با فشارهاي زميني است.

در اين گزارش آمده است، هزاران ژن اين خزه با ژنهاي خزه دريايي كه حدود يك ميليارد سال پيش مي‌زيسته‌اند، تفاوت دارند.

و حدود ‪۵۰۰‬ميليون سال قبل، از حركت انقلابي خزه به خشكي، گياهان حاصل شدند و گمان بر اين است كه رواج و شكوفا شدن آنها در روي زمين، اثر بسيار بزرگي روي محيط زيست زمين داشته است.

محققان معتقدند اين خزه‌ها به منظور سازگاري با محيط زيست دشوار در خشكي، حدود ‪۵۰۰‬ميليون سال را صرف اكتساب هزاران ژن جديد كرده‌اند.

نتايج اين تحقيقات در مجله ساينس منتشر شده است.