[nima]

مقاومت به آنتي بيوتيک ها ميان باکتري ها که برخي از آنها به همه داروهاي شناخته شده مقاومند ، بطور خطرناکي رو به افزايش است.
براي مقابله با اين مشکل يک سلسله عمليات تهاجمي مستلزم بهم ريختگي عفونت هاست بجاي آنکه به کشتن تک تک باکتري ها بپردازد.
درست مانند فعاليت هماهنگ سلولهاي بدنمان که اساس عملکرد مناسب بدن است ، فعاليت هماهنگ باکتري ها نيز اغلب اساس تاثير عفونت هاست و در شرائط آزمايشگاهي نشان داده شده است که داروهاي خاص مانع اين همکاري مي شوند.
به گزارش مديکال نيوز ، محققان ، مدل رياضي را طراحي کرده اند که نشان مي دهد يکي از برجسته ترين مزيت هاي اين داروها در مقايسه با آنتي بيوتيک ها اين است که در درجه اول تکامل مقاومت آنتي بيوتيکي را کند مي کنند.
محققان مي گويند وقتي يک دارو مجموعه اي از ويژگي هاي عفونت را هدف قرار مي دهد واحدهاي سازماني که بالقوه در برابر آن دارو مقاومت مي کنند دقيقا خود عفونت ها (نه باکتري ها) هستند.
در نتيجه بجاي مقابله با بيليون ها موجود ميکروسکپي ، دارو با کند کردن روند تکامل عفونت ها تنها با تعداد کاهش يافته اي از ارگانيسم هاي بزرگتر (عفونت ها) به مقابله مي پردازد.