[nima]

موشهايي كه به طور تصادفي از كشتيهاي تجاري به جزيره اي در اقيانوس اطلس در ميانه راه ميان آمريكاي جنوبي و آفريقا گام گذارده بودند در عرض چند نسل به سه برابر جثه اوليه خود رشد كرده‌اند و با تغيير شگفت انگيز در رفتار و عادات خود به مرغان زنده دريايي حمله ور مي‌شوند و آنها را مي‌خورند.

به گزارش پايگاه اينترنتي بي‌بي‌سي محققان حافظ محيط زيست در جزيره گاف ‪ Gough Island‬از مستعمرات انگليس در اقيانوس اطلس جنوبي در بررسيهاي خود در اين جزيره مشاهده كرده‌اند كه موشهاي بزرگ جثه به جان يك ميليون مرغ دريايي ساكن اين جزيره از انواع مختلف نظير مرغ توفان، آلباتراز، مرغ آبشكاف افتاده‌اند و بخصوص جوجه هاي اين مرغان را از پاي در مي‌آورند.

به گفته كارشناسان انجمن سلطنتي حفاظت از پرندگان، وجود اين موشها در سطح جزيره گاف كه يكي از نقاط امن براي شمار زيادي از انواع كم نظير مرغان دريايي است، جان اين مرغان را در معرض خطر جدي قرار داده و مي‌تواند نسل آنها را منقرض سازد.

يك راه مقابله با اين موشها به گفته دكتر ريچارد كاتربرت زيست شناس و از اعضاي انجمن سلطنتي حمايت از پرندگان، عبارت از پاشيدن سم ضد موش بر روي جزيره است. اين شيوه در زلاند نو با موفقيت به اجرا در آمده است. راه ديگر نشر دادن باكتريهاي بيماريزا هستند كه موشها را از پاي در مي‌آورند.

جزيره گاف با عرض و طول ‪ ۶‬در ‪ ۸‬كيلومتر زيستگاه ‪ ۲۲‬نوع مختلف از پرندگان است كه از آن ميان ‪ ۲۰‬نوع را مرغان دريايي تشكيل مي‌دهند.

جمعيت كل پرندگان اين جزيره به حدود ‪ ۱۰‬ميليون بالغ مي‌شود. تا قبل از آنكه موشها در قرن نوزدهم و از طريق كشتيهايي كه در كنار اين جزيره پهلو مي‌گرفتند به اين جزيره وارد شوند، پرندگان ساكن جزيره زندگي بي‌دردسري را مي گذراندند.

موشهايي كه به جزيره وارد شده‌اند به واسطه دسترسي به مواد غذايي و پروتئيني سرشار و نيز به واسطه سردي هواي جزيره در عرض چند نسل نه تنها جثه و هيكل به مراتب درشت تري پيدا كردند كه در رفتار خود نيز تغيير دادند و به شكارچياني تبديل شدند كه جسارت حمله به شكارهاي بزرگ را دارند.

به گفته زيست شناسان در آب و هواي سرد، تغيير ابعاد بدن و بزرگتر شدن اندام براي حيوان مفيد است و شانس بقاي آن را بالاتر مي‌برد.

جوجه‌هاي پرنده‌اي نظير آلباتراز كه بومي درياهاي جنوب است مدت هشت ماه در لانه مي‌ماند و در اين مدت براي تغذيه به والدين خود اتكا دارد. اين جوجه‌ها حدود يك متر طول دارند و وزنشان ‪ ۲۵۰‬برابر بيشتر از موشهاست با اين حال قادر به حركت و دفاع از خود نيستند.

محققان مشاهده كرده‌اند كه موشها كاملا عادت به گوشتخواري پرندگان زنده را در خود نهادينه كرده‌اند و دسته جمعي به سراغ اين جوجه‌ها مي‌روند و آنها را زنده زنده مي‌جوند.

جوجه‌هاي آلباتراز احتمالا ممكن است در برابر حمله يك موش از خود دفاع كنند اما زماني كه موشها در قالب گروههاي هشت و ده تايي حمله ور مي‌شوند قدرت دفاع را از دست مي‌دهند.

نسل مرغهاي آلباتراز پيشاپيش به واسطه ماهيگيري صنعتي در معرض خطر قرار گرفته‌است. براساس برآوردها سالانه ‪ ۱۰۰‬هزار از اين پرندگان در تورهاي بزرگ كشتي هاي ماهيگيري كه در دريا پهن مي‌شود گرفتار مي‌آيند و از بين مي روند.

براساس تحقيقات يك كميته علمي در انگليس موشهاي جزيره گاف تنها يكي از ‪ ۲‬هراز و ‪ ۹۰۰‬نوع گونه غيربومي در ‪ ۱۷‬جزيره مستعمره انگليس هستند كه حيات گونه‌هاي بومي را در اين جزاير مورد تهديد قرار داده اند.

مستعمرات انگليس كه از آنها با عنوان قلمروهاي ماورابحار انگليس ياد مي‌شود از قطب جنوب تا جزاير كارائيب و تا آمريكاي جنوبي پراكنده اند.

شمار گونه هاي غيربومي در اين جزاير متفاوت است. به عنوان مثال در جزيره برمودا هزار و ‪ ۲۰۰‬گونه غير بومي موجود است در حاليكه در جزاير ساندويچ هيچ گونه غير بومي يافت نمي‌شود.

دولت انگليس مبلغ ‪ ۶۲‬هزار پوند براي بررسي بيشتر در خصوص نحوه مقابله با موشهاي جزيره گاف اختصاص داده است.