[nima]

يكي از اسرار گيج‌كننده حيات گونه‌هاي دريايي كه سالهاست توجه زيست‌شناسان را به خود معطوف كرده اين نكته است كه گونه‌هايي كه در كف اقيانوسها و درياها زيست مي‌كنند از كجا غذاي كافي براي ادامه حيات بدست مي‌آورند.

آنچه كه بر پيچيدگي مساله افزوده آن است كه زيست شناسان با اندازه‌گيري مواد غذايي كه از سطح آب به كف دريا ته‌نشين مي‌شود دريافتند اين ميزان غذا براي زنده نگه داشتن گونه‌هاي موجود در اعماق دريا كافي نيست.

به نوشته هفته نامه علمي "ساينس" يك گروه از زيست شناسان در موسسه تحقيقات آبي در خليج مونتري پس از ‪ ۱۰‬سال تحقيق با استفاده از دوربينهاي ويديويي و زير دريايي‌هاي روباتي كوچك به اين نتيجه رسيدند كه ماده غذايي رايج در اين اعماق لعاب يا خلطي است كه از نوعي جانور دريايي به اندازه بچه قورباغه حاصل مي‌شود.

اين جانور عجيب "شفيره غول آساي اقيانوسي" (‪ (giant larvacean‬نام دارد كه در درون خانه‌هايي كه به عرض يك متر از جنس لجن و گل و لاي در كف اقيانوس زيست مي‌كند و در اين خانه غذا انبار مي‌سازد.

زماني كه خانه پر از لعاب و خلط شد و ديگر جايي براي زيست نبود اين شفيره‌هاي غول آسا به نقطه ديگري مي‌روند و خانه ديگري درست مي‌كنند.

ميزان مواد غذايي كه به اين ترتيب در خانه‌هاي رها شده باقي مي‌ماند طبق محاسبه زيست شناسان از نظر ميزان كربن نصف مقدار كربني است كه از بارش مواد و ذرات آلي از سطح آب به بخشهاي پاييني حاصل مي‌شود.