[nima]

پرنده شناسان از مدتها قبل به اين نكته پي برده بودند كه پرندگان مهاجر در هنگام ييلاق و قشلاق از ميدان مغناطيسي زمين براي جهت يابي استفاده مي‌كنند.

اما تلاش محققان براي آنكه بتوانند اين پرندگان را به گونه اي تربيت كنند كه در برابر ميدان مغناطيسي مصنوعي درون محيط آزمايشگاه واكنش نشان دهند تاكنون بي‌نتيجه مانده بود.

اينك يك گروه از پژوهشگران استراليايي توانسته‌اند به گونه‌اي غير منتظره در اين زمينه به موفقيت دست پيدا كنند.

پژوهشگران استراليايي كه در دانشگاه نيوانگلند در شهر آرميدل در استراليا به كاوش اشتغال دارند با استفاده از دو ابتكار تازه به موفقيتي دست يافته‌اند كه ديگر همكارانشان در نقاط مختلف جهان تاكنون از آن محروم بوده‌اند.

اين محققان كه سرپرستي آنان را پژوهشگري به نام رافال فريئر بر عهده داشته در نشريه عليم "كارنت بايولوژي ‪ "Current Biology‬گزارش داده‌اند كه به جاي استفاده از مرغان مهاجر به سراغ جوجه‌هاي مرغهاي خانگي رفته‌اند و به جاي استفاده از روش سنتي تشويق جوجه‌ها از طريق دادن پاداش خوراكي، از شيوه فشار اجتماعي و رفتار جمعي هماهنگ استفاده به عمل آورده‌اند.

فريئر و همكارانش يك توپ كوچك قرمز را از بدو تولد در اختيار جوجه هاي كوچك مرغان خانگي قرار دادند و به آنها ياد دادند كه با اين توپها ارتباط عاطفي برقرار كنند و هرجا كه توپها پرتاب مي‌شوند به دنبال آنها بروند و آنها را پيدا كنند.

در جريان اين جست و جو، محققان با تغيير دادن ميدان مغناطيسي موجود در محيط به اين نكته پي‌بردند كه جوجه مرغهاي خانگي مسير جستجوي خود را بر اساس جهت ميدان تنظيم مي‌كنند.

اهميت كشف جديد در آن است كه روشن مي‌سازد عليرغم هزاران سال كه از اهلي و خانگي شدن مرغان گذشته است، قطب نماي درون بدن آنها هنوز همانند پرندگان مهاجر نسبت به تغييرات ميدان مغناطيسي در محيط اطراف حساس است.

[عليرضا گاييني]

خيلي متشكر از مقاله پرمحتوايتان.