[ardalan]

دانشمندان معتقدند شمپانزه‌ها و گونه‌ديگري از ميمونها به نام "بونوبو"ها نيز مانند انسان در هنگام برقراري ارتباط علاوه بر صدا و چهره از حركات دست و سر نيز استفاده مي‌كنند.

به نوشته روزنامه نيويورك تايمز، "ايمي اس. پوليك" و "فرانس ده‌وال" از مركز تحقيقات ملي پستانداران نخستين "يركس " اعلام كردند اين دو گونه جانوري در هنگام ارتباط با هم نوعان خود بيش از نشانه‌هاي صوتي و چهره، از حركات دست وسر استفاده مي‌كنند.

اين تحقيقات كه نتايج آن در مجله اينترنتي "مجموعه مقالات فرهنگستان ملي علوم آمريكا" منتشر شده حاكي از آن است، اين حيوانات هميشه براي نشان دادن اينكه كسي در معرض خطر و يا حمله قرار دارد، جيغ مي‌كشند.

اما اين حيوانات نه تنها همگام درخواست كمك از يك شمپانزه ثالث در زمان درگيري، بلكه براي درخواست غذا از شمپانزه ديگري كه غذا به همراه دارد و براي گفتن اينكه مقداري از غذايش را با او تقسيم كند، از حركات دست و سر استفاده مي‌كنند.

به گفته ده‌وال در اين تحقيق مشاهده شد كه بجز در يك مورد استثنايي، ميمونها براي برقراري ارتباط از حركات دست استفاده نمي‌كنند. به عقيده او اين موضوع حاكي از آنست كه استفاده از حركات دست نسبت به ساير ابزار ارتباطي مانند صدا و چهره، اخيرا به تكامل رسيده است و مي‌تواند به راحتي در قالب يك نظام نمادين جاي بگيرد.

تنوع حركت دست و سر بين شامپانزه‌ها و بونوبوها كه محققان ‪ ۳۱‬مورد آن ها را شناسايي كرده‌اند، آنان را تا حد زيادي متقاعد كرده است كه اين حركات بخشي از يك وسيله ارتباطي و رساندن مفاهيم به كمك نمادها هستند.

بونوبوها كه ‪ ۲/۵‬ميليون سال پيش به يك گونه مجزا از شمپانزه‌ها تبديل شدند، اغلب از حركات خاص دست استفاده مي‌كنند كه ساير بونوبوها به آنها جواب مي‌دهند به ويژه زماني كه صدا و حركات صورت نيز همراه آن باشد.

به گفته ويليام هاپكينز محقق مركز "يركس" كه در اين مطالعه حضور نداشته است ، گستردگي نظام حركات دست بين شمپانزه‌ها و بونوبوها با اين ايده مطابقت دارد كه نظام ارتباطي انسان اوليه بر اساس حركات دست و سر بوده و نظام ارتباطي مبتني بر صدا بعدها ايجاد شده است.