[DVM]

ممكن است در آينده "موش‌هاي آزمايشگاهي" سبيل يا دم نداشته باشند يا حتي اصلا موش نباشند.

به گزارش پايگاه اينترنتي خبرگزاري آسوشيتدپرس، در حاليكه به نظر مي‌رسد به زودي اروپا آزمايش بر روي حيوانات را براي كارهاي آرايشي ممنوع اعلام كند، شركت‌ها به شدت به دنبال يافتن جايگزين‌هاي با فناوري نوين هستند، مانند تراشه شيشه‌اي كوچك و مستطيلي شكل پروفسور "جاناتان دوريك" كه در آزمايشگاه خود در "موسسه رنسيلئار پلي‌تكنيك" در برابر نور نگاه داشته است.

اين تراشه شبيه يك اسلايد ميكروسكپي استاندارد است اما صدها نقطه سفيد كوچك مملو از كشت‌هاي سلول انسان و آنزيم‌هاي انساني دارد.

اين تراشه براي تقليد واكنش‌هاي انسان به مولفه‌هاي شيميايي بالقوه سمي طراحي شده است بدين معنا كه ديگر لازم نيست موجوداتي مانند موش در خط مقدم آزمايش‌ها براي كشف داروهاي جديد و بسيار موثر قرار گيرند.

دوريك و همكار وي "داگلاس كلارك" پرفسور مهندسي شيمي از "دانشگاه كاليفرنيا" در "بركلي" رياست گروهي از محققان را برعهده دارند كه قصد دارند تا سال آينده اين تراشه را از طريق شركت خود به نام "سوليدوس بيوساينس" به بازار عرضه كنند.

اميدهاي زيادي وجود دارد كه اين تراشه و ساير آزمايش‌هاي "آزمايشگاهي" جايگزين‌هاي ارزان قيمت و كارآمدي براي آزمايش بر روي حيوانات باشند.

هيچ كس انتظار ندارد كه اين تراشه‌ها بطور كلي جايگزين حيوانات شوند اما توانايي آنها براي مشخص كردن سموم مي‌تواند حيوانات آزمايشگاهي را از مرگ و ذجر برهاند.

پيشرفت‌هاي پزشكي از واكسن‌هاي فلج اطفال گرفته تا دريچه‌هاي مصنوعي قلب همه مرهون موش‌ها، خرگوش‌ها، سگ‌ها، ميمون‌ها و خوكچه‌هاي هندي هستند.

هنوز براي آزمايش ميزان سمي بودن تركيبات شيميايي معمولا از حيوانات و بيشتر از موش‌ها استفاده مي‌شود.

"تيلور بنت" مشاور ارشد علمي "انجمن ملي محققان زيست پزشكي" گفت، براي اطمينان از بي‌خطري محصولات دارويي و قدرت تاثير آنها روي انسانها، آزمايش روي حيوانات همچنان ضروري است.

معمولا قبل از اينكه "اداره نظارت بر غذا و داروي آمريكا" آزمايش‌هاي باليني دارويي را تاييد كند لازم است كه تاثير اين دارو روي حيوانات مطالعه شود.

بنت گفت، هنوز فناوري وجود ندارد كه بدون استفاده از حيوانات، بتواند از مرحله فكر و ايده به مرحله استفاده روي انسانها برسد.

با اينهمه، آزمايش بر روي حيوانات مي‌تواند كند باشد و برخي محققان دقت مي‌گويند ممكن است واكنش يك حيوان به يك ماده شيميايي، الزاما نشانگر واكنش انسان نسبت به آن ماده نباشد.

"جان بيلي" معاون رييس اجرايي "شوراي محصولات مراقبت شخصي" كه يك گروه صنعتي است گفت، شركت‌هاي آرايشي بطور قابل‌توجهي آزمايش بر روي حيوانات را كاهش داده‌اند با اين وجود هنوز ممكن است كه آنها براي آزمايش بي‌خطري يك ماده جديد از حيوانات استفاده كنند.

دكتر "آلن گلدبرگ" مدير "مركز شيوه‌هاي جايگزيني آزمايش بر روي حيوانات در دانشگاه جان هاپكينز" گفت، پوست مصنوعي و شبيه‌سازي‌هاي كامپيوتري از جمله شيوه‌هايي هستند كه مي‌توانند جايگزين آزمايش روي حيوانات شوند اما استفاده از محصولات آزمايشگاهي، نويدبخش‌ترين شيوه هستند.

گلدبرگ گفت، جاي سوال نيست كه راهكار آينده اين است.

بيلي ضمن تاكيد بر نويدبخش بودن تراشه‌هاي آزمايشي، اذعان مي‌كند كه براي آنكه شركت‌ها اعتماد بيشتري به آنها پيدا كنند، بايد كيفيت كار آنها اثبات و تاييد شود.

وي متذكر شد زماني كه موضوع ارزيابي خطراحتمالي پيش مي‌آيد، اين تراشه‌ها محدوديتهايي دارند مثلا در زمينه تعيين اين كه آيا دوزهاي بخصوصي از يك ماده، خطر سرطان ايجاد مي‌كند يا خير.

اين محصول كه توسط دورديك و كلارك درست شده، از دو اسلايد شيشه‌اي تشكيل شده است.

اولين اسلايد كه "متاچيپ" خوانده مي‌شود داراي رديف‌هايي از لكه‌هاي كوچك حاوي آنزيم‌هاي كبد انسان است.

اسلايد ديگر كه "ديتاچيپ" خوانده مي‌شود رديف لكه‌هاي مشابهي است كه بسته به آزمايش، مي‌توانند كشت‌هاي مثانه، كبد، كليه، قلب، پوست يا سلول ريه انسان باشد.

اين دو تراشه كه روي هم قرار گرفته‌اند، واكنش بدن انسان را به مولفه‌ها تقليد مي‌كنند.

اگر سلول‌ها بميرند يا رشد آنها متوقف شود نشانه اين است كه در محيط، سم وجود دارد.

سازندگان اين تراشه اميدوارند تا اواخر سال ‪۲۰۰۹‬اين محصول را به بازار عرضه كنند.