[ardalan]

بر اساس نظريات كارشناسان سازمان جهاني بهداشت در جريان پاندمي شدن آنفلوانزاي پرندگان بالغ بر 25 درصد افراد جامعه بيمار خواهند شد.
بيماري آنفلوانزا توسط يك ويروس زنوتيك ايجاد مي‌شود كه اين ويروس مي‌تواند در حيوانات و انسان ايجاد بيماري نمايد.

معرفي ويروس آنفلوانزا

ويروس آنفلوانزا متعلق به خانواده اورتوميكسوويريده بوده و ويروس RNA داراست و از 4 گونه (ويروس نوع C, B, A و توگوتو) تشكيل شده است.
ويروس آنفلوانزاي نوع A در حيوانات پست و پرندگان اهميت بيشتري دارد. اين ويروس علاوه بر انسان حيوانات زيادي را مبتلا مي‌كند كه شامل خوك، اسب، پستانداران دريايي و گونه‌‌هاي پرندگان مي‌باشند.
تعدادي از ويروس‌هاي آنفلوانزاي پرندگان از انسان جدا شده و گزارشات سرولوژيك مبين اين مسئله است كه ويروس آنفلوانزاي پرندگان قادر است به انسان منتقل گردد.
تاكنون 15 زير گونه H و 9 زيرگونه N براي ويروس آنفلوانزا A در پرندگان آبي جدا گرديده است.
مورتاليتي و موربيديتي همه‌‌گيري جهاني آنفلوانزا، صدمات بسيار بالاي اجتماعي و اقتصادي به دنبال خواهد داشت و بر اساس نظريات كارشناسان سازمان جهاني بهداشت در جريان پاندمي بالغ بر 25 درصد افراد جامعه بيمار خواهند شد و كارشناسان از احتمال بروز يك زيرگروه ويروس آنفلوانزا در آينده نزديك خبر داده‌اند كه بر اساس مدل‌هاي رياضي پيش‌بيني مي‌شود پاندمي آينده 2 – 4/7 ميليون مورد مرگ به همراه داشته باشد.
غيرقابل پيش‌بيني بودن نوع ويروس در چرخش و سرعت انتشار آن بر اهميت آمادگي براي پيشگيري از پاندمي مي‌افزايد به بيان ديگر فرصت‌ برنامه‌ريزي مناسب و آمادگي مقابله با پاندمي را نبايد از دست داد.

مداخله هاي درماني

بر اساس توصيه‌هاي سازمان جهاني بهداشت واكسن‌ها تنها مداخله بسيار مهم جهت پيشگيري از بيماري و مرگ ناشي از آنفلوانزا در طي اپيدمي‌هاي فصلي و پاندمي‌ها مي‌باشند. حداقل 4 تا 6 ماه زمان جهت توليد اولين دوزهاي واكسن به دنبال جداسازي ويروس جديد پاندمي نياز است و ذخيره سازي زياد واكسن توصيه نمي‌شود.
همه كشورها بايستي اولويت‌هاي خود را جهت واكسيناسيون گروه‌هاي پرخطر تعيين نمايند و تحقيقات نشان داده است كه داروهاي ضد ويروسي، هم در پيشگيري و هم در درمان زودرس آنفلوانزا اگر در 48 ساعت اوليه شروع بيماري داده شوند موثر مي‌باشند.
در طي اپيدمي‌هاي فصلي آنفلوانزا، داورهاي ضد ويروسي، كمك كننده بسيار مهمي به واكسيناسيون در استراتژي‌هاي كاهش بار طبي و اقتصادي آنفلوانزا مي‌باشند چرا كه داروهاي ضد ويروسي مي‌توانند با حجم زياد ذخيره شوند و اثرات تكميلي آني داشته باشند.

گروههاي در معرض خطر

با توجه به اين مطالب و به دليل محدوديت‌هاي توليد واكسن در سراسر جهان، استفاده از واكسن به افراد در معرض خطر بيماري شديد آنفلوانزا مانند افراد بالاي 60 سال، افراد مقيم در آسايشگاه‌ها و اماكن نگهداري بيماران مزمن، بالغين و كودكان داراي بيماري مزمن ريوي و قلبي عروقي از قبيل آسم، بالغين و كودكان داراي بيماري‌هايي از قبيل بيماري‌هاي مزمن متابوليكي، نارسائي كليوي هموگلوبينو پاتي‌ها، ضعف سيستم ايمني- كودكان 23 تا 6 ماه، افرادي كه به مدت طولاني تحت آسپرين درماني بوده‌اند، زناني كه در فصول مختلف مستعد عفونت با ويروس آنفلوانزا در سه ماهه دوم و سوم حاملگي خواهند بود و همچنين افرادي كه در معرض تماس بيماري آنفلوانزا قرار دارند از قبيل شاغلين در مراكز ارائه كننده خدمات بهداشتي- درماني، شاغلين در اورژانس‌ها، شاغلين در مراكز گردشگري، پرسنل ارائه دهنده خدمات شهري (متوفيات- دفع زباله‌هاي عفوني) و كاركنان مرغداري‌ها (كاركناني كه در قسمت‌هاي ذبح و تكه نمودن و پركندن و دفع اجساد مرغ‌ها فعاليت داشته‌اند) محدود مي گردد.