[ardalan]

يکي از مسائلي که ذهن دانشمندان امروزي را به خود مشغول کرده ، پديده اي با نام «گرم شدن جهاني» يا همان Global Warming است و هر روز که مي گذرد ، نگراني پژوهشگران درباره عوارض اين پديده بيشتر مي شود.
گرچه همانند ديگر مسائل علمي ، در اين مورد نيز عده اي از محققان ساز مخالف مي زنند، اما بايد گفت که پژوهش هاي جديد، وجود تفاوت هاي اساسي بين گرم شدن جهاني امروزي و تغييرات آب و هوايي در دوران گذشته را نشان مي دهد. محققان مخالف معتقدند که هيچ جايي براي نگراني از اين موضوع وجود ندارد؛ زيرا در گذشته هاي بسيار دور نيز گرم شده است ، ولي گونه هاي جانوري هميشه توانسته اند خود را به نوعي با اين موضوع وفق دهند و منقرض نشوند. تمامي گونه هاي جانوران نياز به زيستگاه هاي طبيعي خود دارند و نيز هر يک از آنها در شرايط آب و هوايي مخصوص به خود قادر به زندگي است.
وقتي در گذشته آب و هوا تغيير کرد، سبب شد جمعيت گونه ها بر اثر مرگ ومير در زيستگاه طبيعي آنها بسيار کاهش يابد؛ اما در عوض ، اين گونه ها براي خود زيستگاه هاي جديدي يافتند و در اين مکانها تعداد آنها بار ديگر افزايش يافت.
اين پروسه مهاجرت براي زنده ماندن گونه ها در شرايط آب وهواي ناپايدار دوران آخرين عصر يخبندان ، بسيار ضروري بوده و توانسته است کمک بسيار مفيدي در بقائ گونه ها باشد. اما در حال حاضر به علت اوضاع خاصي که انسان در طبيعت به وجود آورده است و نيز به دليل جداشدن قاره ها از يکديگر، هرگز چنين مهاجرت وسيعي نمي تواند از انقراض گونه ها در مقياس بزرگ جلوگيري کند. امروزه فعاليت هاي انساني ، اکوسيستم هاي بزرگ قديمي را به قطعات بسيار کوچک تبديل کرده است ؛ در نتيجه ديگر گونه هاي مختلف جانوري که در اثر تغييرات آب وهوايي در خطر انقراض قرار دارند، نمي توانند براحتي به مناطق قابل سکونت مهاجرت کنند. با وجود اين ، گونه هايي از حيوانات که توانايي تحرک بيشتري دارند مثل پروانه ها يا پرندگان شانس بيشتري براي بقا در شرايط متغير آب و هوايي دارند و راحت تر از گونه هاي ديگر مي توانند به زيستگاه جديد خود مهاجرت کنند. بعکس ، گونه هايي از قبيل خزندگان و دوزيستان ، در بيشترين خطر انقراض قرار دارند. اين يافته ها بر پايه تحقيقاتي که روي جمعيت خزندگان منطقه مديترانه در اواخر عصر يخبندان صورت گرفته ، استوار است.
بر اثر تکه تکه شدن خشکي هاو جداشدن قاره ها از همديگر، خزندگان در زيستگاه هاي اصلي خود به دام افتادند و وقتي دما افزايش يافته است ، خزندگاني که تحمل بيشتري نسبت به گرما داشته اند، زنده مانده و مابقي نابود شده اند. اما باز هم همين تعداد از خزندگاني که باقي مانده بودند، نتوانستند جايگزيني خوب براي جمعيت از دست رفته باشند و نتيجه آن شد که تمامي جمعيت آن جانوران از دست رفتند و گونه آنها منقرض شد. بنابراين در اين مناطق ، تنوع زيستي حذف شد. براساس تحقيقات جديد، بيم آن مي رود که در آينده نيز مناطق حفاظت شده و پارکهاي محل سکونت حيوانات مختلف با خطر فقر گونه اي روبه رو شود. بنابراين افرادي که اين پديده يعني گرم شدن جهاني را کم اهميت جلوه مي دهند، بايد بدانند که در اشتباه مطلق به سر مي برند؛ زيرا فعاليت هاي انساني سبب شده است برخي از گونه هاي جانوري نتوانند مرگ و ميرهاي همنوعان خود را جبران کنند و در نتيجه منقرض خواهند شد.