[عليرضا گاييني]

انتقال ژنها یکی از ابزارهای مهم بیوتکنولوژی در بررسیها و مطالعات میباشد . این ابزار امکان وارد کردن ژنهای اصلاح شده به جمعیتهای جوجه ها و یا حتی گونه های مختلف پرندگان را فراهم می کند . برای گسترش این استراتژی آزمایش بر روی جوجه های سیستم کشت جنین ex – vivo صورت گرفت که میتوانست ورود DNA به سلولهای نخستین ( ابتدایی ) را به حد مطلوبی برساند . اهداف این آزمایش افزایش کارایی سیستم کشت جنین ex – vivo و مقایسه ناهنجاریهای موجود در سیستم کشت جنین و سیستم عادی بود .
بالغ بر 232 تخم مرغ بارور Ic – 3 و همچنین جمعیتی از برویلرها با اندازه متوسط که در سن 32 تا 35 هفتگی قرار داشتند و با آمیزش عادی بدست آمده بودند با آزمایشهای مختلفی که از تکنیکهای رشد جنین ex – vivo بود به زندگی ادامه دادند . 134 عدد از تخم مرغهای مذکور بعنوان گروه دوم در انکوباتور و تحت کنترل کامل آزمایش را ادامه دادند . بترتیب 97 عدد از تخم مرغهای گروه اول و 112 عدد از تخم مرغهای گروه دوم هچ شدند . در خلال مشاهدات مستمر ، نتایج مشخص ساخت که درصد تولید جوجه های غیر عادی در سیستم کشت جنین 5.15 درصد و در سیستم تحت کنترل 0.8 درصد بود . میزان مرگ و میر پس از هچ نیز در سیستم کشت جنین 9.27 درصد و در سیستم تحت کنترل 3.57 درصد بود . اوج از بین رفتن جنین نیز روزهایی قبل از هچ بود . بطور کلی میزان بقای پس از هچ در سیستم کشت جنینی 41.6 درصد و در سیستم تحت کنترل 83.58 درصد بود .
جنینهایی که در طول دوره تکمیل مراحل دیر می میرند ناهنجاریهایی دارند که سبب مرگ آنها در هنگام هچ میشوند . برخی از این ناهنجاریها عبارتند از :
• وضعیت نامناسب پوسته .
• عدم تکامل غشای Chorio – Allantoic .
• پس مانده های آلبومن در مقدار کم .
• پس زدگی کیسه زرده .
نتایج بدست آمده دلالت بر این موضوع دارد که تخم مرغهای از بین رفته در این دوره برای ترکیب مایع تحت جنینی حال وخیمی را بوجود می آورند .

منبع :
Featured Poultry Articles At Poulvet.com

تهیه ، تنظیم و ترجمه :

علیرضا گائینی ، دانشجوی رشته دکترای دامپزشکی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد گرمسار .

مردادماه یکهزار و سیصد و هشتاد و چهار .