[ardalan]

ابداع يک شيوه انقلابی برای توليد يک گونه حيوانی از گونه ای ديگر

دانشمندان ژاپنی يک شيوه کاملا بديع موسوم به 'توليد مثل مساعدت شده' در حيوانات توسعه داده اند که به کمک آن يک گونه می تواند گونه ديگری را به دنيا آورد.
آنها بافت های استخراج شده از جنين ماهی قزل آلا را به جنين ماهی آزاد تزريق کردند، به طوری که حاصل جفتگيری ماهی های آزاد پس از بلوغ، ماهی قزل آلا بود.


دانشمندان معتقدند که اين تکنيک می تواند در حفاظت از گونه های در معرض خطر مفيد واقع شود.

دانشمندان در دانشگاه علوم و فن آوری دريايی توکيو ابتدا آنچه را "سلول ابتدايی تخمک" (primordial germ cells) خوانده می شود از جنين قزل آلا استخراج کردند. اينها سلول هايی است که بعدا در فرآيند بلوغ به نطفه يا تخمک بدل می شود.

دانشمندان سپس اين سلول ها را در داخل جنين ماهی آزاد قرار دادند. زمانی که ماهی های آزاد بالغ شده و با يکديگر جفتگيری کردند از برخی از تخم ها قزل آلا به دنيا آمد.

پروفسور گورو يوشيزاکی، پژوهشگر اصلی اين مطالعه، اکنون قصد دارد اين تکنيک را در مورد ماهی تن به کار برد.

در ژاپن ماهی تن در قفس های دريايی پرورش داده می شود، اما مديريت آن دشوار است و رسيدن ماهی ها به سن توليد مثل سال ها زمان می برد.

پروفسور يوشيزاکی گفت: "ما مقدار زيادی ماهی تن برای درست کردن سوشی مصرف می کنيم. بنابراين اگر بتوانيم يک نوع ماهی کوچک مثل 'ماکارل' پرورش دهيم که بتواند ماهی تن تخم ريزی کند در آن صورت پرورش ماهی تن خيلی راحت تر و بی دردسرتر می شود."

پروفسور يوشيزاکی همچنين معتقد است که تکنيک او می تواند شانس نجات گونه های در معرض خطر را تقويت کند.


برای مثال ماهی آزاد سريعتر از ماهی قزل آلا توليد مثل می کند بنابراين اگر قزل آلا به خطر افتاد، با کمک اين شيوه می توان با سرعتی فراتر از روند طبيعی قزل آلا توليد کرد.

اين که اين تکنيک چه کاربردهای ديگری می تواند داشته باشد يا ميزان موفقيت آن تا چه حد خواهد بود، سوالاتی است که هنوز پاسخی برای آنها وجود ندارد.

اما ساير دانشمندان می گويند اين شيوه ممکن است در مورد پستانداران نيز مفيد واقع شود.

برای مثال آيا می توان سلول های استخراج شده از جنين پاندای بزرگ چين را به جنين خرس تزريق کرد به طوری که حاصل جفتگيری خرس با خرس، پاندا باشد؟ يا می توان به کمک دو گربه خانگی ببر به دنيا آورد؟

تنها راه پاسخ دادن به اين سوالها انجام آزمايش های تازه است.

اما طرفداران حفاظت از محيط زيست می گويند که علوم و فنون پيشرفته هرگز نمی تواند راه حل قطعی نابودی گونه ها باشد.

به گفته آنها جلوگيری از نابودی حيوانات و زيستگاه های آنها هميشه بهترين گزينه خواهد بود.