[nima]

خفاشهاي خون‌آشام" بومي آمريكاي استوايي كه خون احشام را مي‌مكند و ناقل بيماري به شمار مي‌آيند دوندگان سريعي هستند.

به نوشته هفته نامه علمي نيچر "دانيل ريسكين" و "جان همرنسن" از دانشگاه كورنل در نيويورك تصميم گرفتند درباره نحوه راه رفتن خفاشهاي خون آشام تحقيق كنند.

به اين منظور اين دو محقق يك نقاله متحرك مخصوص راه رفتن براي خفاشها درست كردند و با استفاده از يك دوربين ويديويي به فيلمبرداري از حركات آنها پرداختند.

اين دو پژوهشگر در آزمايش خود مشاهده كردند كه با اضافه كردند تدريجي سرعت نقاله متحرك، خفاشها نيز بر سرعت گامهاي خود مي‌افزايند تا بتوانند تعادل خود را حفظ كنند.

اما در كمال شگفتي دو محقق زماني كه سرعت نقاله از حد معيني بالاتر مي‌رفت خفاشها نظير قهرمانان دو شروع به دويدن بر روي نقاله مي‌كردند.

در آزمايشي كه اين دو محقق انجام دادند مشاهده شد كه خفاشها با سرعت ‪ ۱۲‬متر در ثانيه بر روي نقاله مي‌دوند اما اعتقاد اين دو محقق بر آن است كه اگر نقاله درازتر و بزرگتر مي‌بود خفاشها مي‌توانستند با سرعت باز هم بيشتري بدوند و ركورد بالاتري به دست آورند.

به نوشته نيچر اين نخستين بار است كه نحوه دويدن خفاشها مورد مطالعه قرار گرفته است و تا پيش از اين چنين تصور مي‌شد كه خفاشها صرفا قادر به پرواز در هوا هستند و بر روي زمين نمي‌توانند بيش از چند گام بردارند.

توانايي خفاشها براي حركت سريع در روي زمين تا اندازه‌اي ناشي از ابتكاري است كه آنها در استفاده از بالهاي خود به خرج مي‌دهند.

اين پرندگان بالها را زير بازوهاي خود جمع مي‌كنند و با باز كردن بازوها، حالت تعادل خود را در حين حركت حفظ مي‌كنند.

با اين حال دانشمندان اذعان دارند كه توانايي خفاشها به دويدن را نمي‌توان صرفا براساس آناتومي و ساختار بدن آنها توضيح داد.

برخي از محققان بر اين باورند كه اين توانايي محصول يك فرايند تطور طولاني است كه به خفاشها اجازه داده براي دست يافتن به شكار خود، پا به پاي آنها در نقاطي كه پرواز در آن امكان پذير نيست بدوند.