[nima]

بسياري از پرندگان در هنگام سحر به نغمه خواني مي‌پردازند. خروسها چنانكه مشهور است با نواي خود وقت نماز صبح را به مومنان يادآور مي‌شوند و برخي از مرغان نغمه‌خوان مدتها قبل از اذان صبح نواي خود را سر مي‌دهند.

به اين ترتيب اين پرسش اهميت پيدا مي‌كند كه پرندگان مختلف با توجه به كدام عامل زمان نغمه سرايي صبحگاهي خود را انتخاب مي‌كنند.

به نوشته نشريه ارگان انجمن سلطنتي علوم در انگلستان يك گروه از پرنده شناسان در دانشگاه بين‌المللي فلوريدا به سرپرستي كارل برگ براي يافتن پاسخ اين پرسش به مدت يك ماه در جنگلهاي گرمسيري بخشهاي كم ارتفاع اكوادور كه منزلگاه شمار زيادي از پرندگان نغمه خوان است، به ضبط صداي اين مرغان اقدام كردند.

اين پژوهشگران با بررسي اطلاعات جمع آوري شده در مورد ‪ ۵۷‬نوع مختلف از پرندگان نغمه خوان به اين نتيجه رسيدند كه توالي زماني نغمه خواني اين مرغان با توجه به ارتفاع لانه آنها از سطح زمين و نيز درشتي چشمانشان تعيين مي‌شود.

هرچه ارتفاع لانه مرغان نغمه خوان بالاتر و هرچه قوت ديد آنها بيشتر، آغاز نغمه خواني آنها زودتر است.

اين يافته‌ها با يك فرضيه قديمي در خصوص زمان شروع و خاتمه نغمه خواني مرغان سحري هماهنگي كامل دارد. بر اساس اين فرضيه مرغان نغمه خوان زماني آوازه خواني را در هنگام صبحگاه آغاز مي‌كنند كه محيط به اندازه كافي روشن شده باشد تا آنها قادر به تشخيص مرغان شكاري و ديگر مهاجماني باشند كه با صداي آواز آنها به محدوده زيست اين مرغان نزديك مي‌شود.

همچنين بر طبق اين فرضيه نغمه خواني مرغان زماني پايان مي‌يابد كه نور در محيط به اندازه‌اي زياد شده باشد كه اين مرغان بتوانند وجود غذا را در اطراف خود تشخيص دهند.